Gelezen: de afstand, coronabrieven van Vlaamse auteurs

Ook schrijvers die het gewoon zijn om in de beslotenheid van hun werkkamer de wereld in woorden te vatten, blijken allemaal anders met de crisis om te gaan.. Van alle neologismen met corona is coronabrief wellicht een van de mooiste. Omdat het, toch voor hen die het predigitale tijdperk bewust hebben meegemaakt, herinneringen oproept van … Meer lezen over Gelezen: de afstand, coronabrieven van Vlaamse auteurs

Waarom ik voor meer autoluwe zondagen in Kortrijk ben

Aan het begin van dit decennium woonde ik een tijd in Parijs. Mijn appartement met kantoor keek uit over het idyllische Canal Saint-Martin, met zijn fraaie bruggetjes en sluizen. Zittend aan mijn bureau had ik zicht op het brugje waar Audrey Tautou keitjes keilde over het kanaal in de heerlijk-romantische film Le fabuleux destin d’Amélie … Meer lezen over Waarom ik voor meer autoluwe zondagen in Kortrijk ben

Campagne ‘19: veel blablabla, weinig boemboem

Door omstandigheden had ik deze keer extra veel tijd om de campagne voor de drie verkiezingen te volgen. Ik had me voorgenomen om zo stoïcijns mogelijk te blijven (mijn nieuwe levenshouding, al wil het nog niet zo best lukken) en me zo min mogelijk te ergeren. Dat is helaas slechts ten dele gelukt, maar hey, … Meer lezen over Campagne ‘19: veel blablabla, weinig boemboem

Julie

Er is een jonge vrouw gestorven. Van haar fiets gesleurd en vermoord. Men zegt dat ze pech had: verkeerde plaats, verkeerde moment. Wat vreemd. Onzinnig zelfs. Niet zij. Zij niet. Zij deed helemaal niets verkeerd. Helemaal niet. Maar die ander. Verkeerde plaats. Overduidelijk. Er is een jonge vrouw gestorven. Van haar fiets gesleurd en vermoord. … Meer lezen over Julie

Dag Mark, dank dat ik je vriend mocht zijn

Een Vlaming op de sportredactie? Hij vond het maar niets, liet Mark Hoogstad op mijn eerste werkdag bij NRC weten. Vlamingen konden niet schrijven (of toch niet zo goed als Nederlanders), hadden behalve dat overschatte wielrennen geen sporttraditie (toch niet zoals de Nederlanders) en ze waren een beetje achterbaks - of toch alleszins minder recht … Meer lezen over Dag Mark, dank dat ik je vriend mocht zijn

Naïef maar heerlijk idee: een Witte Voetbalmars

Het gebeurt wel eens dat mensen mij naïef noemen. Ik ben het maar als een geuzennaam gaan beschouwen. Liever een beetje naïef dan arrogant of gehaaid, want daar lopen er al genoeg van rond. Het overkwam me weer toen ik vorige week, naar aanleiding van het nieuws over fraude, witwaspraktijken en wedstrijdvervalsing in het Belgische … Meer lezen over Naïef maar heerlijk idee: een Witte Voetbalmars