Thomas

Geen idee of het ooit zal slijten, maar op de eerste dag van de zomer moet ik altijd even denken aan Thomas. Het lijkt me heerlijk symbolisch om ter wereld te komen samen met een nieuwe zomer. Fijne dag om te verjaren, toch eenmaal je studies zijn afgerond.

Hij zou dit jaar veertig zijn geworden. Maar zijn hart begaf het toen hij amper 35 was. Dat is veel te jong, oneerlijk en intriest, maar dat is niet de enige reden waarom ik zo vaak aan hem denk. Thomas was ruimhartig, attent en gul in zijn vriendschap(pen). Dat is minder evident dan het lijkt, zeker in tijden waarin soms meer naar schermen dan naar ogen wordt gekeken. Hij was geestig en spits, niet alleen in zijn boeken en verhalen. Ik mis hem. En zoek vandaag wat troost in dit prachtige papieren monument dat Arjen van Veelen voor hem optrok.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s