Tom Lanoye eert Theoria: “mooiste boekenhuis van de Lage Landen”

Wat onheilsprofeten ook mogen beweren, literatuur is springlevend. Dat bleek op Witte Donderdag nog maar eens tijdens de wervelende passage van Tom Lanoye bij boekenhuis Theoria in Kortrijk.  

LanoyeTheoria
Lanoye en interviewer Rik van Puymbroeck in een volle bovenzaal bij Theoria.

Lanoye was zeer onder de indruk van de nieuwe vestiging van Theoria, in een voormalig casino/schoolgebouw in Kortrijk. “De mooiste boekhandel van de Lage Landen”, klonk het enthousiast, “samen met Dominicanen in Maastricht.” De geschiedenis, de sfeer, alles klopt aan dit imposante boekenhuis.

Lanoye en Theoria hebben iets met elkaar. Hij was de eerste auteur die er in 2012 te gast was nadat Pascal en Annemie het donkere krocht in de Onze-Lieve-Vrouwestraat omtoverden tot een levendige, eigentijdse boekhandel, “al kwamen de mensen toen vooral voor Mark Eyskens”, beweerde Lanoye met de nodige zelfspot. In het nieuwe boekenhuis dat begin vorig jaar opende was hij voor het eerst. En hij was danig onder de indruk.

“Dit is de frontlinie van ons vak”, zegt Lanoye over de boekhandel, en hij prijst zich meer dan gelukkig met bloeiende boekenhuizen als Theoria. In enkele jaren tijd is dit huis “waar boeken de tijd krijgen om gevonden te worden” uitgegroeid tot een culturele ontmoetingsplek, een plek waar de literatuur leeft en beweegt en swingt.

Schrijvers hebben de reputatie afstandelijk te zijn. Niets is minder waar. Het zijn de flandriens onder de kunstenaars, bereikbaar, aanspreekbaar, aaibaar bijna. Ik heb ze zien voorbijkomen in “het verre Kortrijk”: Herman Koch, Tommy Wieringa, Kader Abdolah, Annelies Verbeke, Jeroen Olyslaegers, Lize Spit, Saskia De Coster, Stefan Hertmans, Tom Lanoye, genietend van het contact met hun publiek. Wie beweert dat literaire avonden dof en ongezellig zijn, dat er geen hond meer op afkomt, die moet eens naar Kortrijk komen. Arthur Japin palmde er tijdens de boekenweek moeiteloos honderd man in met een schitterende voordracht over Kolja (hij was ook al zo onder de indruk van het boekenhuis), Tom Lanoye kwam er praten over Zuivering, maar dat is een flauwe omschrijving voor het theaterstuk dat hij opvoerde.

Peter Casteels schreef vorig jaar in Knack een erg denigrerende column over onafhankelijke boekhandels, die volgens hem hebben afgedaan. Er zullen vast wel winkels zijn waar de tijd net iets te lang is blijven stilstaan (en zelfs dat hoeft niet erg te zijn), maar ik prijs me gelukkig om aan de rand van de parking te wonen, waar het woord een ereplek heeft gekregen in een ondernemend huis dat met liefde en aandacht boeken koestert, en zij die ze schrijven en lezen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s