(mm), gids voor platenkast én boekenkast

img_20170126_214651Het droevige bericht kwam in de ochtend. Het radionieuws meldde dat Humo-journalist Marc Mijlemans was overleden. Dat leek onwerkelijk. Niet alleen omdat hij nog zo jong was. Maar vooral omdat wij, tieners, ons geen Humo konden voorstellen zonder de tv-rubriek Mijl op zeven. Of zonder interviews en LP-recensies met (mm) als keurmerk.

Marc Mijlemans ging dertig jaar geleden, op de dag dat mijn beste vriend van toen, Torkild, zestien werd. Sindsdien zijn die twee gebeurtenissen altijd aan elkaar vastgeklonken. Ik kan niet aan Torkild denken zonder ook aan Marc Mijlemans te denken.

Met Torkild sleet ik hele woensdagmiddagen in zijn muziekkamer in Kuurne. Mijlemans was daarbij onze leidraad. Lloyd Cole, The Smiths, The Pixies, Elvis Costello, en uiteraard The Triffids. We leerden ze kennen via (mm). Via het geschreven woord, inderdaad. We spreken over een tijd toen er van Youtube of Spotify nog lang geen sprake was, en op de radio was er alleen Vrijaf op Radio 2, met Gust De Coster. Studio Brussel zou pas later landelijk furore maken.

Het was de tijd dat Humo nog op woensdag verscheen. Wij kochten het blad en gingen direct op zoek naar wat (mm) nu weer had aan te bevelen. Niet alleen konden wij, dolende tienerzielen, vertrouwen op de goede smaak van deze gids, hij wist het ook nog eens zo op te schrijven dat je genoot van iedere regel. Mijlemans was de eerste journalist die mij van taal liet genieten, alleen al daarom ben ik hem dertig jaar na zijn veel te vroege dood ontzettend dankbaar. In een paar LP’s en CD’s van toen zitten die uitgeknipte recensies nog steeds. Sommige alinea’s kan ik nog woord voor woord fluisteren.

Niet alleen mijn platenkast draagt de sporen van zijn aanbevelingen. Ook mijn boekenkast is zwaar beïnvloed door wat hij schreef. Soms zaten de schrijvers als subtiele hints verborgen in zijn tv-rubriek Mijl op Zeven, in bijzinnetjes die er ogenschijnlijk niet toe deden. Ernest Hemingway, Scott Fitzgerald, Hunter S. Thompson, Dashiell Hammett, Virginia Woolf. Ik zou ze misschien later ook wel hebben ontdekt, maar ze kwamen via Mijlemans, en op die leeftijd maakten ze een ongelooflijke indruk.

Net als Mijlemans zelf. Het heeft geen zin om te dagdromen over hoe groot hij had kunnen worden, als hij nog had geleefd. Hij was groots toen hij er was. En wij mochten er van genieten en van leren.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s